Nursel Eyüboğlu Şiirleri

SUSTUMMMM

Savrulan yüreğime
Eski resimlere
Baş kaldıran dizelere
Baktım sustum
Umutlarımı amanet edip
Haram olan uykularımda
Seni düşünüp sustum
Kayıp bir adreste
Hiç yoktan var ettiğim
Sevgimin acısını anlatırken
Sustum
Göğü boyarken maviye
Yıkarken bütün yasaları
Yazarken bütün acılarımı
Beyaz kağıda
Sustum
Mavi gözlerimden saklarken kederli bakışlarımı
Ve sana buruk sesimle hoşça kal derken
Sustummmm

KARDELEN GİBİ

Acıya sarmış her yer
Ama ben
Bir cocuk gibi ,gülümseyerek
Bir sabah
Yeniden, bir umut olup
Açacağım
Yıllardır karanlığa bakan gözlerim
Yitip giden yıllarım
Yılların yanlızlığını
Ardımda bırakıp
Bir kardelen gibi
Toprağı delip
Bir umut olup
Açacağım

BEN SENİ ÖYLE SEVDİM

Sana hiç dokunmadan
En büyük yanlızlığımda
Üşüyorken yüreğim
Yüreğine girerek
Gecesi gündüzü olmayan
İmkansızlıklarda sevdim
Dudaklarımdan düşmeyen
Gülüşlerimde
Seni sen olduğun için
En tükenmezmutlulukla
En ağır işçi gibi
Meydan okurken çaresizliğe
Seni eylül ekim ,kasım gibi sevdim
Aldırmadan dünyaya
Her şeye rağmen
Bilge kahramanlar,uzun şiirler
Sevdalı şairler gibi sevdim
Seni deli divane gibi
Sudan ,havadan ,güneşten öte sevdim
Uykusuz gecelerimde dağdaki kekik kokusu
Cennet bahçeleri gibi
Ben seni taparcasına ölürcesine sevdim
Her yazdığım şiirin satırlarında
Yerle gök arasındaki kainat gibi sevdim
Öyle sevdimki, hiç yummadan gözlerimi
Yorgun kalbimle cocuksu özlemlerle sevdim
Öyle sevdimki
Emsalsiz hüzünlerimi sevince
Çaresiz yıkıntılarımı mutluluğa çevirdiğin için
İç AlemiminSonsuz huzuru gibi
İşte ben seni öyle sevdimmmm